Strona główna | Wystawy

Klif

Suk w Betlejem

Dieppe

15 czerwca 2018, piątek, foyer

PEJZAŻE


DARIUSZ BOŻYK – ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu. i Uczestnik kilkudziesięciu wystaw, konkursów i plenerów. Uprawia malarstwo, głównie pejzażowe – w tym marynistyczne. Ponad tysiąc jego obrazów znajduje się w zbiorach prywatnych i instytucjach. Jest malarzem, nauczycielem i animatorem kultury. Dwukrotnie uczestniczył w Salonie Jesiennym w Paryżu (2013 i 2015). Członek Związku Polskich Artystów Plastyków.
Obrazy – pejzaże powstawały w ciągu ostatnich kilku lat w różnych częściach Polski i Europy. Są to nie tylko prace marynistyczne, ale także motywy lasów, bagien i ogrodów. Motyw jako taki jest dla mnie tyko pretekstem do formalnego rozstrzygnięcia płótna i do stworzenia obrazu – obiektu estetycznego.


LESZEK W. NIEWIADOMSKI
Absolwent Instytutu Wychowania Artystycznego UMCS w Lublinie. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w pracowni malarstwa prof. Ryszarda Lisa. Studia podyplomowe w Instytucie Wychowania Artystycznego UMCS w pracowni grafiki prof. Danuty Kołwzan-Nowickiej. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków, Stowarzyszenia Pastelistów Polskich, Kazimierskiej Konfraterni Sztuki w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą. Współzałożyciel Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Plastyków z siedzibą w Lublinie (wiceprezes – druga kadencja) oraz grupy artystycznej Kontrast. Uczestnik ponad 50 wystaw autorskich i 100 zbiorowych w Polsce i za granicą: Obecnie mieszka i tworzy w Lublinie. Zajmuje się malarstwem olejnym, akwarelą oraz pastelem olejnym. Jego prace malarskie znajdują się w zbiorach muzealnych, placówek dyplomatycznych, galerii oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Laureat wielu nagród i wyróżnień w konkursach międzynarodowych i ogólnopolskich. Twórca ilustracji dla wydawnictw literackich i naukowych.


POKOJSKI TOMASZ
Urodził się w Bydgoszczy w 1954 r. Ukończył Geografię na Uniwersytecie Gdańskim.
Malarstwo uprawia od 1989 roku. Prace tworzy w technikach: olej, pastel i akryl. Tematem prac są: pejzaż, motywy figuratywne, architektura. Wszystkie motywy powstają w plenerze, później są opracowywane przez lata w pracowni. Głębią koloru stara się wnikać w tajemnice natury, tej części natury, której człowiek jeszcze nie zmienił. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Brał udział w wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych.




zdjęcia z otwarcia >>>


Dorota Kulicka  - Drops owocowy

Grażyna Grabowska -  barwy Załęcza akryl na płótnie 100 x 100

Aneta Grabowska-Galewska - Babie Lato 100x130cm olej na płótnie

25 maja 2018, piątek, foyer

Struktury (nie)pejzażu


Jest to propozycja malarska zawierająca trzy różne ujęcia tematu otaczającej rzeczywistości. Punktem wyjścia jest wnikliwa obserwacja krajobrazu i zjawisk w nim występujących ze stopniowym przeniesieniem głównego sensu w stronę miejsca jednostki w świecie przyrody. Przedstawione prace malarskie określają stopień ingerencji procesów myślowych w strukturę pejzażu, odchodząc od niego w kierunku człowieka, jego przeżyć estetycznych wywołanych obcowaniem z pięknem świata. W efekcie zaciera się granica pomiędzy pejzażem a „myślą o nim”, „przeżywaniem go”, aż do konfiguracji pozwalających opisać tak złożone zjawiska. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że są to abstrakcje pozbawione cech ilustracyjności, które nie naśladują natury. Jednak wrażenia wywołane „spojrzeniem” powodują wyobrażenia konsekwentnie umieszczane na płótnie.

GRAŻYNA GRABOWSKA ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Lublinie, uzyskując dyplom w zakresie wystawiennictwa i reklamy wizualnej. Studia w Instytucie Wychowania Artystycznego UMCS w Lublinie. Dyplom z wyróżnieniem w pracowni malarstwa prof. Mieczysława Hermana. Studia podyplomowe z zakresu „ Sztuka” na tejże uczelni. W swojej działalności artystycznej zajmuje się reklamą wizualną, edukacją artystyczną, pracą twórczą w zakresie malarstwa sztalugowego (olej, akryl, akwarela). Jej malarstwo ewoluuje na różnych etapach i jest niekończącym się procesem poszukiwań. Źródłem inspiracji jest szeroko rozumiany pejzaż, a raczej jego struktura, dlatego często staje się on źródłem a nie motywem. Jej koncepcja skupia się na coraz prostszych układach kompozycyjnych przybierających abstrakcyjne formy. Artystka bierze udział w wielu przeglądach i wystawach ogólnopolskich i międzynarodowych, otrzymując nagrody i wyróżnienia, plenerach malarskich i spotkaniach twórczych. Jej prace znajdują się w wielu zbiorach prywatnych. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Za swoją działalność artystyczną nagrodzona przez Prezydenta Miasta Lublin. Mieszka i pracuje w Lublinie.

DOROTA KULICKA – studiowała na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie oraz Pedagogiki i Psychologii UMCS. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków i Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Plastyków. Od kilku lat zajmuje się malarstwem i rysunkiem.

ANETA GRABOWSKA-GALEWSKA – absolwentka Wydziału Artystycznego, Instytutu Sztuk Pięknych Uniwersytetu Marii Curie- Skłodowskiej w Lublinie. Dyplom z malarstwa w pracowni prof. Adama Styki ukoronowany nagrodą rektorską. Od 2001 r. członek ZPAP Gdańsk. W latach 2002- 2004 wykładowca w Kolegium Sztuk Pięknych w Kazimierzu Dolnym. Uprawia malarstwo sztalugowe: olej i akryl. Brała udział w wielu przeglądach i wystawach ogólnopolskich. Mieszka i maluje we Władysławowie nad morzem. Swoje prace prezentowała m.in. w Łodzi, Toruniu, Szczecinie, Kazimierzu Dolnym.

zdjęcia z otwarcia >>>


rys. Daniel de Latour / © PWM

rys. Daniel de Latour / © PWM


13 kwietnia 2018, piątek, foyer

PORTRETY POLSKIEJ MUZYKI W SZKICACH DANIELA DE LATOURA


Wystawa powstała w 2015 roku z okazji obchodów 70-lecia Polskiego Wydawnictwa Muzycznego. Przedstawia podobizny kompozytorów związanych z Wydawnictwem. Autorem szkiców jest Daniel de Latour. Prezentowane portrety 16 kompozytorów stanowią część wystawy przygotowanej z okazji jubileuszu PWM.

DANIEL DE LATOUR rysuje komiksy, ilustruje książki i czasopisma dla mniejszych i większych. Rysował smoki, krasnoludki, kosmonautów, żyrafy, pociągi, rycerzy, kotki, pieski i różne inne rzeczy. Ma na koncie nieco ponad dwadzieścia książek dla dzieci, zilustrowany od deski do deski podręcznik do języka polskiego dla gimnazjum (i pojedyncze ilustracje w kilkunastu innych podręcznikach), kilka nagród i wyróżnień oraz projekt okładki czarnej płyty długogrającej pewnej legendarnej kapeli punkrockowej. Niedoszły socjolog, dyplomowany kamieniarz. Uczy się grać na skrzypcach od wiejskich muzykantów i rysować od swoich dzieci. W wolnych chwilach grywa na harmonii pedałowej.

Partner wystawy: Polskie Wydawnictwo Muzyczne

zdjęcia z otwarcia >>>


13 kwietnia 2018, piątek, foyer

INSPIRACJE


INSPIRACJE
To tytuł corocznej wystawy prac uczniów ZPSP w Kielcach towarzyszącej Świętokrzyskim Dniom Muzyki. Mamy przyjemność zaprezentować prace plastyczne przygotowane przez uczniów klas młodszych w ramach przedmiotu – podstawy projektowania. Barwne, dynamiczne i abstrakcyjne kompozycje inspirowane muzyką wykonane są w technice grafiki komputerowej.
Na tegorocznej wystawie prac uczniów Zespołu Państwowych Szkół Plastycznych im. Józefa Szermentowskiego w Kielcach prezentującej ubiegłoroczny Dyplom możemy podziwiać prace reprezentujące cztery specjalności artystyczne: Techniki Druku Artystycznego, Techniki Rzeźbiarskie, Tradycyjne Techniki Malarskie i Pozłotnicze oraz Tkaninę Artystyczną.
Uczniowie w pracowni Technik Druku Artystycznego wykonali swoje prace głównie w technice linorytu. Operując szlachetnym kontrastem bieli i czerni zrealizowali swoje autorskie kreacje.
Pracownia Technik Rzeźbiarskich prezentuje trzy kompozycje wykonane w drewnie, między innymi płaskorzeźbę wg Portretu żony Leona Chwistka oraz kopię dzieła wybitnego XIX-wiecznego rzeźbiarza Augusta Rodina – popiersie Rose wykonaną w wapieniu janikowskim.
Różnorodność technik i inspiracji pokazała pracownia Tradycyjnych Technik Malarskich i Pozłotniczych. Są wśród prac kopie olejne na płótnie: m. in. dwa obrazy wg Józefa Brandta i kopia Wielkiej odaliski Jean-Auguste-Dominique'a Ingres'a. Ponadto zdobione rytem, złoceniami i inkrustacją formy użytkowe.
Najliczniej reprezentowana jest pracownia Tkaniny Artystycznej. W ramach prac dyplomowych uczennice zaproponowały prace przetwarzające inspiracje z natury, łączące tradycyjne sploty z efektami trójwymiarowymi, jak również tkaniny nicielnicowe, które kontynuują rzemieślnicze tradycje szkoły. Ponadto można zobaczyć prace eksperymentalne, wpisujące się w zagadnienie tkaniny unikatowej. Są to kompozycje przestrzenne, zrealizowane z użyciem siatki i metalowego stelażu, oraz z wykorzystaniem dekoracyjnej techniki malarskiej Ebru.




zdjęcia z otwarcia >>>


bez tytułu, olej na płótnie, 110 x 160 cm, 2015

2 marca 2018, piątek, foyer

Podróż wzwyż i do głębin realności


Łukasz Fałdrowicz jest młodym malarzem stawiającym sobie ambitne zadanie doświadczenia granic przedstawialności świata. W swojej codziennej drodze napotyka na liczne jego osobliwości, zakamarki, przestrzenie, niewidoczne na pierwszy rzut oka formy i stara się je utrwalić na swoich obrazach. Wykorzystując podłoża o naturalnej, lecz nie tradycyjnej dla malarstwa strukturze – powierzchnie kamieni, wydobywa i ewokuje wizje, jakby rodem z baśni, snu czy marzenia. Przywodzą one na myśl nadniebne bądź dla odmiany chtoniczne sfery, w których czas, materia i reguły grawitacyjne zdają się tracić konwencjonalne znaczenie, a stają się spektralnymi widziadłami. Nadzwyczajna różnorodność, wielowymiarowość i często odczuwana jako przypadkowa polimorficzność rzeczywistości bywa przeszkodą w tworzeniu form stabilnych i opierających się chaosowi. Malarz staje zatem przed zadaniem uporządkowania materii świata, nadaniem jej rygorów (choćby tymczasowych) stałości i porządku, zapanowania nad procesem nieubłaganej entropii. Łukasz Fałdrowicz wychodzi z tej próby z sukcesem – jego niewielkie obrazy-wizje, zdają się przezwyciężać niedostatki i niedole ziemskiego świata, proponując podróż daleką, wysoką bądź głęboką. Nie zadawala go fantomowy obraz naszej aktualnej rzeczywistości, swojemu malarstwu pragnie nadać kształt niezwykły, lecz wiarygodny, uzupełniony rozważaniami nad istotą naszej percepcji i egzystencji. Autorowi udaje się uzyskać dużą wyrazistość swojej wizji, jakby wbrew wielkości obrazów, które przy pomocy odpowiednio dobranej kolorystyki i wykorzystaniu elementów podłoża zyskują wymiar monumentalny. Ich kondycja wyzbyta jest jednak patosu, co sugerują formy przypominające obiekty astronomiczne lub sieci tajemnych struktur. Nie jest to jednak wizja hurraoptymistyczna – samotne zagubione sylwetki ludzkie, odległe drzewa i wszechobecne nieregularne linie wytwarzają poczucie odosobnienia, konieczności, a także metafizycznego niepokoju, jakiemu jest poddawany widz. Czy jest to wizualizacja nadchodzących wydarzeń, w której każdy z nas będzie musiał zadać sobie pytanie o sens własnej egzystencji i duchowych wyborów, czy tylko fragment utrwalonych na kamieniu fantazmatów Autora? Odpowiedzi będziemy musieli poszukać w Jego następnych wystawach. Kazimierz M. Łyszcz

ŁUKASZ FAŁDROWICZ
Pochodzi z Iłży. Jest absolwentem Wydziału Sztuki na Uniwersytecie Technologiczno-Humanistycznym im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu. Wykonuje obrazy na zamówienia publiczne i prywatne. Jego prace znajdują się w różnych zakątkach Polski, a także poza granicami kraju: Chorwacja (Zadar), Włochy (Wenecja), USA (Chicago), Ukraina (Kijów, Biała Cerkiew). Realizuje również własne projekty autorskie dotyczące renowacji oraz zmiany wystroju wnętrza kaplic kościelnych. Jest twórczo aktywny w lokalnej społeczności rodzinnego miasta, biorąc udział w różnego rodzaju przedsięwzięciach. Na swoim koncie artystycznym ma m.in.: udział w międzynarodowej ekipie biorącej udział w tworzeniu fresków w Kościele seminarium Redemptoris Mater w Warszawie pod kierownictwem Kiko Arguello – hiszpańskiego malarza, osobistego ucznia Pablo Picasso (lipiec 2009). W 2016 przyznano mu stypendium artystyczne w postaci pracowni do pracy twórczej w Kamienicy Artystycznej na ulicy Rwańskiej 7 w Radomiu. Obecnie jest na studiach doktoranckich w Instytucie Sztuk Pięknych UJK Kielce.


Wystawa czynna będzie od 2 marca 2018 r.

zdjęcia z otwarcia >>>


Centrum

12 stycznia 2018, piątek, foyer

Zobaczone, malarstwo
Natalia Wegner


Wystawa pokazana we wnętrzach Filharmonii Świętokrzyskiej, obejmuje ponad 20 obrazów powstałych w latach 2015 – 2017. Są to prace zrealizowane w pracowni oraz podczas plenerów malarskich i stanowią próby zmierzenia się z inspiracją płynącą z pejzażu. Zaobserwowane zdarzenia wymagają twórczego gestu w postaci realizacji obrazu, choć niekiedy spełniają się w samej ich kontemplacji. Obraz nie jest dopełnieniem inicjującego go zjawiska, ale tworem niezależnym, w którym wydarzenie niekoniecznie jest tym zaobserwowanym niegdyś. Proces twórczy jest skomplikowany, ulega przeobrażeniom uzależnionym od wielu czynników.
Małe, plenerowe prace stanowiące część ekspozycji, wskazują kierunek, w którym podążyłam realizując duże kompozycje, bliższe już abstrakcji. Obrazy wykonane są na papierze w technice mieszanej, w której dominującą rolę odgrywa kolaż. Technika ta pozwala na budowanie malatury za pomocą wkomponowanych, specjalnie preparowanych malarsko fragmentów. Dzieło oprawione w ramy ze szkłem, pokrywa się nalotem przypadkowych refleksów wpływających na jego postrzeganie. Zasady rządzące dziedzinami sztuki są podobne. Obrazy z ich podziałami, rytmem mogłyby być swoistym zapisem dźwięków. Ich pojawienie się w kontekście tej, konkretnej przestrzeni, pozwoli, mam nadzieję, odczytać je na nowo.
Natalia Wegner

NATALIA WEGNER urodzona w 1974 roku w Poznaniu. Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu w latach 1994-1999. Dyplom z wyróżnieniem otrzymała w Pracowni Drzeworytu prof. Zbigniewa Lutomskiego. W latach 1999- 2004 pracowała w Wyższej Szkole Sztuki Stosowanej Schola Posnaniensis jako asystentka w pracowniach prof. Andrzeja Macieja Łubowskiego.
Od 2003 pracuje na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu (wcześniej ASP). Jest adiunktem, pełni obowiązki Kierownika XII Pracowni Rysunku (wcześniej była asystentką prof. Ireneusza Domagały w tejże pracowni). W 2011 obroniła pracę doktorską pt. Nokturny. Zajmuje się malarstwem na papierze. Mieszka w Mosinie.


Wystawa czynna będzie od 12 stycznia 2018 r.

zdjęcia z otwarcia >>>


Artur Kolba - Stary młyn w Suścu

17 listopada 2017, piątek, foyer

BARWY ROZTOCZA


Wystawa malarstwa artystów uczestniczących w XI Międzynarodowym Plenerze Malarstwa na Roztoczu.
Wystawę tworzą prace artystów z ośmiu państw: z Polski, Niemiec, Austrii, Białorusi, Turcji, Cypru, Rumunii i Finlandii. Prezentowane dzieła są inspirowane terenem Roztocza na wschodzie Polski, a powstały podczas XII Międzynarodowego Pleneru Malarstwa Barwy Roztocza. Plenery skupiają artystów z różnych stron Polski i świata, a wystawy eksponowane są w kraju i za granicą.
Na obrazach można odnaleźć konkretne miejsca, budowle, budynki sakralne, ale również zawarte są tam wrażenia, ulotne chwile, których doświadczyli artyści goszczący na Roztoczu. Prace wykonane są w różnych technikach malarskich – od akrylu, oleju, poprzez malarstwo na szkle, malarstwo kawą i wszelkie techniki łączone, często na granicy płaskorzeźby. Kuratorem przedsięwzięcia jest Marzena Mazurek-Jędrak – główny instruktor do spraw plastyki w Tomaszowskim Domu Kultury w Tomaszowie Lubelskim.

Wystawa czynna była do 10 stycznia 2018 r.

zdjęcia z otwarcia >>>


autor: Ludmiła Sabadini

15 września 2017, piątek, foyer

MOJE EMOCJE

LUDMIŁA SABADINI
Urodziła się i mieszka w Stargardzie. Po studiach w Wyższej Szkole Sztuki Użytkowej w Szczecinie (obecnie Akademia Sztuki) przez kilka lat prowadziła własną galerię sztuki Jest Prezesem Stargardzkiego Stowarzyszenia Miłośników Sztuk Plastycznych Brama i członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków, Okręg Szczecin.
Inicjuje i organizuje warsztaty plastyczne dla dzieci i młodzieży oraz plenery malarskie w kraju i za granicą.
Uprawia grafikę warsztatową i użytkową, jednak jej pasją jest malarstwo. Posługuje się różnymi technikami malarskimi odpowiednimi do sposobu realizacji swoich prac. Jej prace znajdują się w zbiorach osób prywatnych i instytucji w Niemczech, Francji, Rosji, Anglii, Szwajcarii i oczywiście w Polsce.
Malarstwo jest dla mnie rodzajem wolności… Malując, mogę wyrazić swoje emocje. Każdy mój obraz lub ich cykl to osobna historia, ilustracja moich doznań i przeżyć. Historia czytelna tylko dla mnie… Pozostawiam w niej jednak przestrzeń pozwalającą na dowolną interpretację, budzące się skojarzenia, własne przeżycia odbiorców mojej twórczości.
Temat prac jest w mojej twórczości drugoplanowy. Ważny jest sposób, w jaki wyrażam to co czuję. Stąd też często powstają cykle obrazów.
Inspiracją może być dosłownie wszystko. Światło nagle wydobywające kształt czegoś, czego dotąd nie dostrzegłam. Inspiracją może być także muzyka, całość lub pewien jej fragment, który nagle mnie poruszy….


Wystawa czynna była do 8 listopada br.

zdjęcia z otwarcia >>>


fot. J. Rycerska

fot. S. Zacharko-Łagowska

fot.  R. Kaczmarski

fot. J. Piątek

12 maja 2017, piątek, foyer

UKRAINA – CZY TYLKO SĄSIEDZI?

JOLANTA RYCERSKA
Urodzona w Lublinie, z wykształcenia filozof (Filozofia Teoretyczna na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim) i fotograf (Studium Fotografii ZPAF, Europejska Akademia Fotografii, otwarty przewód doktorski na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie). Autorka i kuratorka kilkudziesięciu wystaw indywidualnych i zbiorowych. Od 2009 pełni funkcję prezesa Okręgu Warszawskiego ZPAF, a od 2011 jest prezesem Zarządu Głównego ZPAF. W 2013 otrzymała Nagrodę Specjalną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia twórcze i zasługi w popularyzacji fotografii. Wykładowca Studium Fotografii ZPAF. Jurorka licznych konkursów fotograficznych. Dyrektor trzech edycji festiwalu Warsaw Photo Days oraz Warszawskiego Festiwalu Fotografii Artystycznej 2015.
Zdaniem autorki poszczególne fotografie prezentowane na wystawie Sąsiedzi w Filharmonii Świętokrzyskiej są jak okruchy rozbitego zwierciadła: trudno je złożyć w jeden obraz, mimo iż w każdym można dostrzec zarówno odbicie rzeczywistości, jak i samego siebie w kontakcie z nią.

STANISŁAWA ZACHARKO-ŁAGOWSKA
Historyk sztuk (studia na Uniwersytecie Jagiellońskim), krytyk sztuki, artysta-fotografik, dyrektor BWA w Kielcach. Tworzy przestrzenne formy z wikliny, realizowane na plenerach w Polsce i Ukrainie, maluje, uprawia fotografię artystyczną, uczestniczy w plenerach plastycznych. Należy do: Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Twórców Wiklina, Związku Polskich Artystów Fotografików, Stowarzyszenia Historyków Sztuki.
Fotografie pokazywane na wystawie powstały wiosną 2011 roku i – jak sama twierdzi – mają trzech autorów, a są nimi: przypadek, człowiek, który przykleił ulotki, i fotograf. W marcu 2011 we Lwowie na rogu ulicy Mendelejewa i ulicy Iwana Franka zauważyłam biało-czerwoną ulotkę: nie zrozumiałam treści – i do dziś nie spotkałam nikogo, kto umiałby mi ją wyjaśnić. Ale mnie zaintrygowały w niej tylko dwa słowa – powiększone, ostro rysujące się bielą na czerwonym tle: БОЖΑ CПРΑΒΑ! (BOŻA SPRAWA!) Niedaleko zobaczyłam następną, nieco dalej kolejną. {…} Cykl „Boża sprawa!” zawiera fotografie spuentowane obecnością fragmentu biało-czerwonej naklejki z tymi dwoma słowami: zarówno ich plastyczną formą, jak i znaczeniem. Bo po ukraińsku: БОЖΑ CПРΑΒΑ to po polsku: DZIEŁO BOŻE. Po łacinie: OPUS DEI.

RYSZARD KARCZMARSKI
Jeden z najbardziej znanych fotografów „otworkowych”. Po kilku latach pracy w zawodzie nauczycielskim postanowił zawodowo zająć się fotografowaniem. Wielokrotnie uczestniczył w plenerach i warsztatach, poza krajem także w Armenii, Tajlandii i we Włoszech. Zamiłowany żeglarz – aparat fotograficzny zabierał także na rejsy do Finlandii, Szwecji, wokół wysp brytyjskich czy na Bornholm. Prezes lubelskiego oddziału Związku Polskich Artystów W swoim dorobku ma szereg prezentacji w Chełmie i indywidualne wystawy w wielu ośrodkach w kraju, ale i armeńskim Leninakanie czy ukraińskim Łucku. Prowadzi autorską Galerię Atelier w Chełmie.

JERZY PIĄTEK
Urodzony w Pińczowie. Fotograf, wydawca, inicjator i organizator plenerów, wystaw, konkursów. Mieszka i pracuje w Kielcach. Tematyką jego prac są: pejzaż, akt, dokument, reportaż społeczny, architektura przemysłowa. Znany z licznych dokumentów i reportaży poświęconych polskiej, białoruskiej i litewskiej prowincji. Od 1978 roku należy do Związku Polskich Artystów Fotografików. W latach 1988-1991 prezes Okręgu Świętokrzyskiego ZPAF. Związany z legendarną Kielecką Szkołą Krajobrazu. Wydawca wielokrotnie nagradzanych albumów fotograficznych, kurator licznych wystaw i wydawnictw rejestrujących dokonania polskiej fotografii artystycznej.
Załuchiw – brzegi dzieciństwa – Ryszarda Karczmarskiego i Jerzego Piątka to wystawa fotograficzna powstała w związku z polsko-ukraińskim projektem, którego celem było pokazanie światu polskiej wsi Załuchiw na horyzoncie XXI wieku. Premiera wystawy, którą wówczas Ukraińcy nazwali Spojrzenie sąsiadów, odbyła się w Załuchiwie w 2014 roku na Dzień wsi ustanowiony od niedawna na święto Piotra i Pawła.

Wystawa czynna była do początków września.

zdjęcia z otwarcia >>>


FORTEPIANY Z PRZESZŁOŚCIĄ

24 marca 2017, piątek, foyer (I piętro)

FORTEPIANY Z PRZESZŁOŚCIĄ
Wystawa prezentuje wybór zdjęć wykonanych na potrzeby
portalu Instytutu Muzyki i Tańca
„Fortepian w zbiorach polskich” (www.instrumenty.edu.pl).
Autorem zdjęć jest Waldemar Kielichowski

Zabytkowe fortepiany są częścią naszej przeszłości kulturowej i niejako materialnym świadectwem jej muzycznej świetności. Dokumentują miejsce tej dziedziny kultury w życiu codziennym – domowym i odświętnym – koncertowym polskiego społeczeństwa w minionych wiekach. Jednocześnie są świadectwem osiągnięć krajowego przemysłu fortepianowego poprzez zachowane do naszych dni wyroby licznych polskich wytwórni. Z drugiej strony nie do końca przez ów przemysł zaspokojony popyt na owe niezbędne melomanom muzyczne „akcesoria” dokumentują również importowane z całego świata „narzędzia muzyczne”, które przetrwały w polskich zbiorach do dziś. To zaledwie kilka powodów, aby poznać ów zaczarowany świat zabytkowych, historycznych fortepianów i jeden z wielu powodów, aby ów świat ochronić i zachować dla przyszłych pokoleń w zbiorach muzealnych. Wystawa prezentuje najpiękniejsze zdjęcia wykonane w 2015 roku podczas prac nad projektem Fortepian w zbiorach polskich Instytutu Muzyki i Tańca i jest wizytówką portalu dokumentującego ponad 120 obiektów pochodzących z Kolekcji im. Andrzeja Szwalbego w Ostromecku k. Bydgoszczy, Muzeum Historii Przemysłu w Opatówku, Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina oraz Muzeum Diecezjalnego w Sandomierzu.
Wystawa składa się z 48 zdjęć i 19 plansz i ukazuje to, co kryje się pod skrzynią fortepianu – mechanizmy instrumentów budowane z niemal zegarmistrzowską precyzją, pięknie zdobione ramy, szlachetnie profilowane klawisze, fortepiany rozebrane na części i zawarte w nich zaskakujące urządzenia. Wnikliwe oko dojrzy także ślady niechcianych lokatorów w obiektach, które w przeszłości nie miały dostępu do prawidłowej opieki konserwatora.

Agata Mierzejewska

zdjęcia z otwarcia >>>


K. Krzysiek, grafika komputerowa

24 marca 2017, piątek, foyer (II i III piętro)

IMPRESJE
oraz
PRACE DYPLOMOWE ABSOLWENTÓW

“Impresje” to doroczna wystawa wykonanych techniką komputerową prac plastycznych uczniów Zespołu Państwowych Szkół Plastycznych im. Józefa Szermentowskiego w Kielcach. Inspiracją dla młodych plastyków jest muzyka. Dla większości z nich będzie to pierwsza okazja do przedstawienia swych dzieł szerszej publiczności.

Dopełnieniem wystawy Impresje są prace dyplomowe wychowanków kieleckiego “Plastyka”. Prezentują one dokonania uczniów zrealizowane podczas zajęć artystycznych na zakończenie edukacji szkolnej. Na wystawie eksponowane są techniki malarskie i pozłotnicze, ceramika, techniki rzeźbiarskie, techniki graficzne oraz tkanina artystyczna, meblarstwo, jak również rysunek i malarstwo.

Wystawy czynna była od 24 marca do 10 maja 2017 r.

zdjęcia z otwarcia >>>


Morze, tech. mieszana na płótnie

17 lutego 2017, piątek, foyer (I, II i III piętro)

KORZENIE REALNOŚCI

Pod takim tytułem swoje prace prezentuje warszawska artystka Anna Forycka-Putiatycka. Malarka jest magistrem sztuki, członkiem ZPAP oraz IAA/A/AP – UNESCO. Studiowała konserwację zabytków na UMK w Toruniu. Umiejętności malarskie zdobyła w pracowniach: prof. Tadeusza Brzozowskiego i prof. Andrzeja Kurzawskiego PWSSP w Poznaniu. Jest członkiem licznych Grup Twórczych: Grafiteka, Grupa Hoovera, Międzynarodowy Ruch Artystyczny INTERFERENCE, Visual Dance. Założyła i prowadzi Grupę SYMFONIA. Obecna wystawa to efekt wieloletniej pracy twórczej.
W jej twórczości widoczne są okresy dominacji koloru, w wyniku czego powstały prace cechujące się żywą, a nawet krzykliwą kolorystyką, oraz okresy monochromatyczne z oszczędnym, ascetycznym wręcz sposobem traktowania barw.
Od 2009 roku artystka maluje obrazy inspirowane muzyką. Tworzy swój świat, w którym art. informel (fr. art informel – sztuka bezkształtna) i abstrakcyjny ekspresjonizm przenikają się wzajemnie. W przypadku Anny Foryckiej-Putiatyckiej wybór takiej właśnie formy wyrazu nie jest tylko szukaniem sposobu wyrażania ekspresji, ale próbą znalezienia właściwego języka malarskiego dla zgłębienia i oddania tajemnicy muzyki. Świat muzyki bowiem w widoczny sposób wciąga i pochłania malarkę. Stosowanie przez nią barwnych plam, faktur, kontrastów nie jest jedynie zabiegiem plastycznym przypominającym dzieła taszystów czy reprezentantów action painting, ale nawiązaniem dialogu z dziełem muzycznym. Podobnie jak wielcy artyści przed nią – m.in. Wols, Hans Hartung, Jean Fautrier, Jean Dubuffet, Henri Michaux, Antoni Tàpies i Alfred Manessier – Anna Forycka-Putiatycka stosuje dostępne jej środki malarskie, jednak towarzyszy temu cel nadrzędny – przedstawienie muzyki w obrazie.
Ważni dla niej są muzycy i kompozytorzy polscy. Jej zdaniem – muzyka polska to nie tylko radość folkloru, to również nasza tragiczna historia (powstania, Katyń, etc.). Muzyka była i jest stale obecna w naszym życiu. W chwilach narodowych zrywów dodawała Polakom ducha i wiary w przezwyciężaniu zła.
Obrazy są związane z muzyką, inspirowane polskim folklorem, tańcem, polnym wiatrem, szumem drzew czy zawieruchami wojennymi. Można tu znaleźć mały obraz Ucietrzew, namalowany w 2010 r. na II Trienale Malarstwa w Rzeszowie (jeden z jej pierwszych obrazów muzycznych), jak i jeden z ostatnich obrazów „Nostalgia” (w zasadzie monochromatyczny). Drzewa Anny Foryckiej-Putiatyckiej to połączenie obserwacji natury, jak też próba jej syntezy. Autorka pokazuje urodę drzew, stosując bogatą gamę środków. Raz są to pełne ekspresji pociągnięcia pędzla, innym razem – subtelne dotknięcia.
Wystawa pokazuje drogę, którą artystka pokonała (wzbogacona o przeżycia i doświadczenia z przeszłości). To zarówno pejzaż „muzyczny” nawiązujący do jej dzieciństwa, do wielkopolskiego krajobrazu, rzeki Warty, mgieł unoszących się nad polami i spokojnego życia na wsi, w dworku, gdzie toczyło się życie nasiąknięte wysoką kulturą, z dala od wielkomiejskiego zgiełku.
Na wystawie znajdują się również obrazy z cyklu Widok z Biblioteki Polskiejw Paryżu. Są to – Tajemnicze wejście i Światła Biblioteki. Artystka umieściła je świadomie.
Stolica Francji od XVIII w. była miejscem emigracji wielu wybitnych Polaków. Tu, po roku 1830, przeniosło się polskie życie intelektualne i kulturalne. Artyści, pisarze mogli swobodnie wypowiadać się, tworząc wiekopomne dzieła i wzbogacając polską kulturę. Chodząc po ulicach Paryża, nie sposób nie zauważyć, ile tam polskich pamiątek, ilu wybitnych Polaków zapisało się w historii tego miasta.

Mirosław Miroński

Wystawa czynna była od 17 lutego do 17 marca 2017 r.

zdjęcia z otwarcia >>>


Penetration on the line of horizon

13 stycznia 2017, piątek, foyer (II i III piętro)

TRANSFORMACJE

Krzysztof Ryfa, malarz, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu, mieszka i pracuje w Ostrowie Wielkopolskim. Tu stworzył i prowadzi Niezależną Galerię 33, organizuje wystawy i plenery artystyczne, uczy plastyki. Uczestnik wielu wystaw i laureat przeglądów malarskich. Jego twórczość to malarski raport z płynnego, wciąż przeobrażającego się świata. Pragnienie uchwycenia stanów i zdarzeń, wymagające od twórcy natychmiastowej reakcji, jest poddane starannemu procesowi twórczemu.
Inspiracje pejzażem, a także wrażliwość na bieżące wydarzenia stają się pretekstem do nałożenia w malarstwie różnych stref – czasowych i przestrzennych. Zdecydowanie, jakie towarzyszy zakomponowaniu obrazów zderza się z tymczasowością układu ich elementów. To etapy nieskończonego procesu, zatrzymania, w których wyczuwamy przeszłość i przyszłość. Grę kontrastów, kierunków, kolorów i faktur można obserwować w ruchliwych kompozycjach o zróżnicowanej melodyce, od subtelnych Whistlerowskich impresji, przez niemal matematyczne abstrakcje, aż po rzeźbiarskie obrazy-obiekty.
Charakterystyczne wykorzystywanie szablonowych liter czy emblematu Coca-Coli stanowi żartobliwy komentarz, cytaty z codzienności.
Rysunek jako istotny budulec tego malarstwa, stanowi osnowę, rusztowanie, może jest zapowiedzią rozpadu (sieć spękań). Kojarzy się z tajemniczym pismem odsłanianym przez wnikliwego badacza. Autor przyznaje się do fascynacji rysunkiem naskalnym.
Twórczość Krzysztofa Ryfy, pełna pasji, ekspresji, pośpiechu nosi w sobie potrzebę ciągłego szukania i odkrywania. Jest hołdem wrażliwego, dociekliwego artysty dla czasu i miejsca, w którym przyszło mu żyć.
dr Natalia Wegner

Wystawa czynna była od 13 stycznia do 15 lutego 2017 r.

zdjęcia z otwarcia >>>


What, what, Mr Banksy

13 stycznia 2017, piątek, foyer (I piętro)

OBŁAWA

Wystawa prezentuje najnowsze prace malarskie inspirowane poezją Jacka Kaczmarskiego. Jednocześnie jest kontynuacją projektu Autoportret z poetą rozpoczętego jeszcze w 2014 roku (więcej informacji patrz: strona internetowa www.trzaska.wordpress.com). Autor, tworząc obrazy na tę wystawę, skoncentrował się głównie na czterech częściach tekstu Obława barda Solidarności. Starał się odnaleźć uniwersalne wątki pozwalające w czytelny sposób powiązać słowa poety z otaczającym nas światem. Jest to zatem malarska próba odniesienia się do pewnego wycinka rzeczywistości, a jako uzupełnienie wypowiedzi dołączone są prace z cyklu „Zodiak”.

KRZYSZTOF TRZASKA – absolwent Wydziału Malarstwa i Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz Instytutu Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim.
Zajmuje się twórczością malarską i graficzną, jest też autorem obiektów, instalacji, filmów wideo, działań multimedialnych i projektów realizowanych w Internecie. Otrzymał szereg nagród i wyróżnień na krajowych i międzynarodowych konkursach malarskich, od 2010 roku wystawiał swoje prace na ponad pięćdziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą.

Wystawa czynna była od 13 stycznia do 15 lutego 2017 r.

zdjęcia z otwarcia >>>



ARCHIWUM

Wystawy w roku 2016 >>>
Wystawy w roku 2015 >>>
Wystawy w roku 2014 >>>
Wystawy w roku 2013 >>>
Wystawy w roku 2012 >>>

góra 



O Filharmonii  | Aktualności  | Program  | Edukacja  | Bilety  | Wydawnictwa  | Darczyńcy  | Galeria  | Ogłoszenia  | Kontakt

Copyright © 2003 -Grabka.