Koncert rozpocznie Preludium do Popołudnia fauna Debussy’ego. Paryż szalał z zachwytu po premierze dzieła, które szturmem zdobyło najznamienitsze sale koncertowe i zawładnęło sercami słuchaczy. Ta impresja oparta na wierszu Stefana Mallarmégo pod tym samym tytułem wpłynęła na karierę kompozytora i ugruntowała jego pozycję wśród pionierów muzycznego modernizmu. Solistką wieczoru będzie sopranistka Aleksandra Zamojska, w której interpretacji usłyszymy Chantefleurs et chantefables - cykl pieśni na sopran i orkiestrę Witolda Lutosławskiego. ''Śpiewokwiaty i śpiewobajki'' - tak można by przetłumaczyć na język polski oryginalny, francuski tytuł utworu, ale można też inaczej: ''Kwiatośpiewy i bajkośpiewy''. Teksty pieśni wybrane zostały ze zbioru osiemdziesięciu wierszy o kwiatach, ptakach, owadach i zwierzętach opublikowanych w zbiorze pod tym samym tytułem co kompozycja Witolda Lutosławskiego w Paryżu w roku 1955. Po przerwie wysłuchamy czteroczęściowych suit Gabriela Urbana Fauré – kobieciarza i bohatera wielu romansów (choć żonę miał jedną). Pierwsza to Peleas i Melizanda – utwór ilustrujący historię dwojga nieszczęśliwych kochanków. Ostatnia suita natomiast nosi tytuł Maski i bergamaski, a są to wybrane fragmenty instrumentalne muzyki zamówionej przez Alberta I, księcia Monaco.
Orkiestrę Symfoniczną poprowadzi nasz Szef – Jacek Rogala.

Aleksandra Zamojska
Sopran, absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie prof. Z. Donat oraz w salzburskiego Mozarteum, w klasie L. Sukis i B. Zakotnik. Jeszcze jako studentka pracowała w Warszawskiej Operze Kameralnej, wykonując głównie muzykę polskiego baroku i dzieła Monteverdiego. 1996– 1998 – dwukrotna stypendystka Ministerstwa Kultury i Sztuki, 1999 – stypendystka Ministerstwa Austrii. 2002 – występ na festiwalu Ruhr Triennale w oratorium Drabina Jakubowa Schönberga pod dyr. K. Nagano, a z K.Wien w kolażu muzyczno-baletowym Wolf z muzyką Mozarta.
W Montpellier pod batutą M. Minkowskiego wykonała oratorium Chrystus na Górze Oliwnej L. van Beethovena i zagrała Paminę z Czarodziejskiego fletu W.A. Mozarta. W paryskich teatrach Bastille i Palais Garnier śpiewała w operach: Borys Godunow M.P. Musorgskiego, Miłość do trzech pomarańczy S. Prokofiewa, Eliksir miłości G. Donizettiego, Orfeusz i Eurydyka Ch.W. Glucka (reż. P. Bausch) oraz w Don Giovannim W.A. Mozarta (reż. M. Haneke). 2006 – na Festiwalu Salzburskiego w Bastien i Bastienne oraz Dyrektorze teatru. Z Berlińską Orkiestrą Symfoniczną wykonała pieśni K. Szymanowskiego, a z Bamberger Symfonikami Chantefleurs et Chantefables W. Lutosławskiego. Interpretowała partie napisane specjalnie dla niej: 2007 – w Madrycie w spektaklu Zangezi H. Parr, 2008 – w Paryżu oratorium Et iterum venturus est P. Bannister. 2008 na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Sakralnej „Gaude Mater” zaśpiewała niedawno odnalezioną arię sygnowaną nazwiskiem Mozarta – Jesu dulcis memoria.
Wraz z Wiener Akademie i Martinem Haselböckiem brała udział w spektaklu The Infernal Comedy z aktorem J. Malkovichem. Na festiwalu w Herrenhausen wystapiła w performance-monodramie Semele G.F. Händla, przedstawionym jako pokaz mody V. Westwood. Spektakl prezentowany i nagrodzony na Sydney Festival i w Korei. 2011–2013 – w teatrze we Freiburgu partia Gildy w Rigoletcie G. Verdiego, Almireny w Rinaldzie Händla, sopranową partię w Królu Arturze H. Purcella i Jenny z Mahagonny K. Weila.
Brała udział w festiwalu Händla w Göttingen, Glucka w Norymberdze, Schwetzingen, Chinach. Interpretacją La voix humaine Poulenca w reż. K. Bohn w Salzburgu zapoczątkował a współpracę w ramach Theatergruppe Eigenregie. Wielokrotnie nagradzana, m.in. na konkursie im. A. Sari w Nowym Sączu, L. Popp w Bratysławie, Dusznikach-Zdroju, Schwetzingen. 2011 – uhoronowana „Złotą Sową”, nagrodą Jupitera – kapituły polskich intelektualistów w Austrii, za działalność artystyczną upowszechniającą kulturę polską za granicą. Goszczona przez wiele prestiżowych scen europejskich. Mieszka w Salzburgu.

Jacek Rogala
Jest absolwentem wrocławskiej Akademii Muzycznej, w której z wyróżnieniem ukończył studia: kompozytorskie pod kierunkiem Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil (1990) oraz dyrygenckie pod kierunkiem Marka Pijarowskiego (1992).
Od roku 2001 jest dyrektorem Filharmonii Świętokrzyskiej w Kielcach i festiwali: Świętokrzyskie Dni Muzyki, Lato w Filharmonii, Festiwal Filmu i Muzyki. W 2012 zainaugurował działalność kieleckich filharmoników w nowej siedzibie, której budową był pochłonięty przez dekadę.
W latach dziewięćdziesiątych był asystentem dyrygenta we wrocławskiej Operze, a także współpracował jako stały gościnny dyrygent z Orkiestrą Capella Bydgostiensis. Następnie przebywał na stypendium dyrygenckim im. Artura Rodzińskiego w The Cleveland Symphony Orchestra. W tym okresie pracował w Redakcji Muzycznej Polskiego Radia we Wrocławiu, był pełnomocnikiem Ministra Kultury i Sztuki do spraw muzyki, a następnie kierował Redakcją Muzyki Współczesnej Programu II Polskiego Radia. W 1999 sprawował kierownictwo artystyczne Dni Grażyny Bacewicz – festiwalu PR i TVP.
W latach 2000-2007 był prezesem, a do roku 2010 – wiceprezesem zarządu Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (ISCM), w którym kierował także Konkursem Muzyki XX i XXI Wieku dla Młodych Wykonawców. Udziela się jako juror konkursów wykonawczych i członek komisji programowych festiwali (m.in. Światowe Dni Muzyki Wrocław 2014, Międzynarodowy Konkurs Dyrygentów w Bukareszcie 2013-2019, I Konkurs Wiolonczelowy im. D. Połońskiego w Łodzi 2021, Ogólnopolski Konkurs Młodych Dyrygentów w Białymstoku 2022). Jest autorem książki Muzyka polska XX wieku wydanej przez PWM (2000). Przez kilkanaście lat prowadził działalność dydaktyczną na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach. Obecnie jest kierownikiem Katedry Dyrygentury i profesorem Akademii Muzycznej w Łodzi.
Od 2019 jest członkiem Rady Uczelni Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Był członkiem Rady do spraw Instytucji Artystycznych Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pierwszej i trzeciej kadencji. Od 2012 był wiceprzewodniczącym, a od 2021 jest przewodniczącym Zrzeszenia Filharmonii Polskich.
Dokonał wielu prawykonań i nagrań radiowych oraz filmowych. Jego nagrania kompozycji 3 dla 13 Pawła Mykietyna (POR) oraz Concerto á rebours Tadeusza Wieleckiego (NOSPR) zwyciężyły na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu (1995 i 1999), a płyta z nagraniem utworu 3 dla 13 w roku 2009 otrzymała nagrody Fryderyk w dwóch kategoriach: Album Roku Muzyka Współczesna oraz Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej. Z Orkiestrą Filharmonii Świętokrzyskiej dokonał nagrań płytowych, w tym m.in. czteroczęściowy cykl pt. Album Polski, We Are From Here z muzyką Włodka Pawlika, Muzyka na otwarcie z utworami zamówionymi u polskich kompozytorów na pierwszy koncert w nowej siedzibie Filharmonii Świętokrzyskiej oraz premierowe nagrania kompozycji Ryszarda Bukowskiego i Karola Anbilda.
W latach 2007-2011 poprowadził prapremiery pięciu baletów współczesnych wyprodukowanych przez Filharmonię Świętokrzyską i Kielecki Teatr Tańca, w tym: Zdarzyło się w Jeruzalem K. Dębskiego i Pinokio M. Weinberga (premiera polska). Od roku 2013 we współpracy Filharmonii Świętokrzyskiej z UMFC w Warszawie prowadził spektakle w cyklu „Opera w Filharmonii” (W. A. Mozart, P. Czajkowski).
Na swym koncie ma koncerty na wielu renomowanych festiwalach i konkursach w Europie, Azji i obu Amerykach. Jest także kompozytorem muzyki symfonicznej, kameralnej, chóralnej i elektronicznej. Jego utwory, poza Polską, wykonywane były w wielu krajach Europy i w Ameryce Północnej.
Otrzymał brązowy medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, a za propagowanie polskiej muzyki współczesnej – nagrodę Stowarzyszenia Autorów ZAIKS.